زمزمه های عاشقانه
وعشق تنها عشق مرا رساند به احساس یک پرنده شدن ...
باز می دارد فرمانی که تو دادی و من در اطاعت کندی نمودم و آن که نهی کردی و من سوی نهی تو شتافتم و نعمت بخشیدی و من در سپاسگذاری آن کوتاهی کردم. و مرا در مسئلت از تو ترغیب می کند، تفضل تو بر کسی که روی به تو آورد و به گمان نیکو سوی تو آمد، چون هر احسانی که از تو رسد افزون از استحقاق بندگان است و همه نعمت های تو بی علت و سبب . اینک من به درگاه عزت تو مانند بنده فرمانبردار و ذلیل ایستاده و مانند مردم مستمند و بی چیز با شرمساری از تو مسئلت می کنم . اقرار دارم در هیچ حال از نعمت تو خالی نبوده ام و با احسان فراوان تو هرگز از نافرمانی سالم نمانده ام . آیا اقرار من به بدی عمل مرا سود خواهد داد و اعتراف من به زشتی کردار، مرا نجات خواهد بخشید؟ آیا در این مقام شایسته خشم خود را بر من واجب شمری؟ و در هنگام دعای من غضب تو مرا فرو گیرد؟ صحیفه سجادیه
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
