زمزمه های عاشقانه
وعشق تنها عشق مرا رساند به احساس یک پرنده شدن ...
ای جدا ناشدنی! گامت را آرام تر بردار از برم آرام تر بگذر تا به کام دل ببینمت. بگذار از اشک سرخ گذر گاهت را چراغان کنم. آه که نمیدانی! سفرت روح مرا به دو نیم میکند. و شگفتا که زیستن با نیمی از روح، تن را می فرساید. بگذار بدرقه کنم واپسین لبخندت را و آخرین نگاه فریبنده ات را. مسافرمن ! آنگاه که میروی کمی هم واپس نگر باش. با من سخنی بگو. مگذار یکباره از پا در افتم فراق صاعقه وار را بر نمی تابم. جدایی را لحظه به لحظه بیاموز. آرام تر بگذر تو هرگز مشایعت کننده نبودی تا بدانی وداع چه صعب است. وداع، طوفان می آفریند اگر فریاد رعد را در طوفان وداع نمی شنوی باران هنگام طوفان را که می بینی ! آری باران اشک بی طاقتم را که می نگری من چه کنم تو پرواز می کنی و من پایم به زمین بسته است. ای پرنده دست خدا به همراهت اما نمیدانی که بی تو به جای خون اشک در رگهایم جاریست . از خود تهی شده ام نمی دانم تا باز گردی مرا خواهی دید دکتر علی شریعتی در ره عشقت ای صنم ، شیفته بلا منم چند مغایرت کنی با غمت آشنا منم پرده به روی بسته ای ، زلف به هم شکسته ای از همه خلق رسته ای ، از همگان جدا منم شیر تویی شکر تویی ، شاخه تویی ثمر تویی شمس تویی قمر تویی ، ذره منم هبا منم نور تویی تتق تویی ، ماه تویی افق تویی خوان مرا قنق تویی ، شاخه هندوا منم نخل تویی رطب تویی ، لعبت نوش لب تویی خواجه با ادب تویی ، بنده بی حیا منم من زیم و تو نیم نم ، نی زکم و زبیش هم چون به تو متصل شدم ، بی حدو انتها منم شاهد شوخ دلربا ، گفت به سوی من بیا رسته ز کبر و از ریا مظهر کبریا منم قرة العین مولای من ! اگر زمان مرگم فرا برسد با چه رویی تو را دیدار کنم ؟! مولای مهربان من ! عمرم را کوتاه ، زندگی ام را پر از رنج و محنت قرار بده تا تو را در همیشه در خاطر داشته باشم . مولای تنهای من ! بیمار عشق توام ! تنها امیدم تویی ! بیماری ام را دو چندان و امیدم را فزونی بخش . مولای خوب من ! دلتنگم ! دلتنگ یک لحظه دیدار ، آرزویی جز وصال ندارم ، اگر تو قبولم نکنی کجا روم ؟! مولای محبوب من ! با این زبان الکن ، با این دل شکسته و با رویی سیاه از تو در خواستی دارم ، در این شبی که محبت تو در تمام ذرات عالم جاری است به من آن بیماری عطا فرما که تا دم مرگ درد بکشم و تو را صدا بزنم که درد کشیدن بهتر از غفلت است . شاید بر این خسته دل رحمی کنی و امشب خواسته ام را برآورده نمایی که چیزی بیش از این نمی خواهم . آمین یارب العامین چند روزه که کوله بارم نون و خرمایی ندیده چند روزه که چشمای من طفل تنهایی ندیده چند روزه غذا نبردم برای یتیم کوفه چند روزه دیگه نمیشم بابای یتیم کوفه چند روزه غذا دهانه مرد نابینا نزاشتم هر چی کردم پاشم از جا توپاهام توون نداشتم چند روزه نخلهای کوفه طعم اشک و نچشیدن چند روزه چاههای کوفه درد من رو نشنیدن چند روزه دیگه برای پیرزن آب نکشیدم چند روزه موقع افطار ناسزایی نشنیدم چند روزه ماذنه شهر نشنیده صدا اذونم چند روزه که نمی تونم روضه زهرا بخونم چند روزه که چشمای من مثل زهرا تار می بینه تا که پلک رو هم میزارم یه درو دیوار میبینم باباگفته توی حجره گلای زهرا بمونن با ابالفضل بگمونم که میخوان روضه بخونن صدای ناله بلنده حال بابامون خرابه چی شده توحجره امروز روضه مشک پرآبه نمی دونم چی می خونم نقل بچه های تشنه گریه شون بالا گرفته صحبت از یه حلق و دشنه صحبت از رنگ پریده صحبت چشم دریده صحبت قد خمیده صحبت سربریده صحبت از سرشکسته یه جوون اربن اربا صحبت شش ماهه ای که جون میده رو دست بابا خیمه آتیش گرفته ، گوشواره ، گهواره ، مادر سم اسب و نعل تازه ، توی گودال قصه یه دشت خونه ، حرف دشت پر ستاره نقل انگشت بریده ، صحبت پیرهن پاره صحبت رفتن سقا ، سیلی خوردن سه ساله سر نیزه ، سر پرخون ، تن بی دست ، تیردشمن علم و مشک و لب خشک ، صحبت عمود آهن یکی میگه جرعه آبی برای حسن بیارین همه مون خونه خرابیم ، یکی گفت کفن بیارین اشک غم مرهم زخمه پرشاپرک شده امشب اوناکه دوسش نداشتن دلشون خنک شده امشب
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
