زمزمه های عاشقانه
وعشق تنها عشق مرا رساند به احساس یک پرنده شدن ...
سلام ، می دانم پشت واژه ها پنهان شده ای ، می دانم مدتهاست که سکوت را نمی شکنی اما من حق دارم یک سلام ساده از تو نصیبم بشود. تو همزاد من ! یک ترانه دلنشین از بودن بخوان ، من مست عاشقانه های تو هستم به خدا واژه ها بیمار می شوند وقتی سکوت می کنی۱ عطر خیال تو دست از سرم بر نمی دارد من که این همه غمگین نبوده ام پس چیزی بگو ! هی همزاد بی قرار من ! از نور ، ستاره ، خورشید ، از ارغوان ، آفتاب سکوت سکوت سکوت یعنی چه ؟! نگاهت می کنم خاموشی ! در اغوش می گیرمت سردی ! چشمانت ...! چشمانت مضمون گریه های شبانه است. تو را چه شده ؟! صبح زیبای بهار هم برایت ترانه باران می شود ، هی می باری هی می باری هی می باری ساده بگو ! دلت نمی خواهد به خانه باز گردی ؟! مرهم گفتگوهای من ! اینجا تمام دارایی من بوسه های نداده و عشق بی نشان توست من از خواندن ترانه ای بی نام تو وحشت دارم . من از راز بی حضور تو وحشت دارم . حالا دیگر می دانم ، سکوت واژه هایت پراز بغض و اشک و آه است. روزی بر ساحل دریا ، بوسه نثار گناهی خواهد شد که بهانه ای جز سلام نداشت . پس سلام تنها همزاد گناه من ، عشق!!! آهنگ زندگی هنوز می نوازد اما آنچه که در گوش من نجواگر است تنها یک چیز است، و آن تنهایی. امتداد همه این ساعات پر از اضطراب و حزن انگیز فقط تنهایی است که پایانی ندارد. ساده بگویم : دیگر ازین همه لحظات بدون شور خسته شده ام. آهنگ دیگری می خواهم روح دیگری حرف دیگری ... گناه تازه می خواهم. اگر چه میان من تا آنسوی دیوار ها فاصله ای بیش نیست اما تبر زین کو تا دیوار ها را بشکافم ؟! چه می گویم؟! من خسته ام ! دم از تبرزین زدن شوخی است!!! من خسته ام ! از تو که حتی در سخرگاهان نیز نمی بینی ام دیوارها همه بهانه اند تو نمی خوانی ام ، تو نمی خواهی ام ، بدرود تا ... برای رسیدن ، چه راهی بریدم در آغاز رفتن ، به پایان رسیدم به آیین دل سر سپردم دمادم که یک عمر بی وقفه در خون تپیدم به هر کس که دل باختم ، داغ دیدم به هر جا که گل کاشتم ، خار چیدم من از خیر این ناخدایان گذشتم خدایی برای خودم آفریدم به چشم بد مردمان عین خوبی است که من هر چه دیدم ، ز چشم تو دیدم دهانم شد از بوی نام تو لبریز به هر کس که گل گفتم و گل شنیدم قیصرامین پور 
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
