زمزمه های عاشقانه
وعشق تنها عشق مرا رساند به احساس یک پرنده شدن ...
در ره عشقت ای صنم ، شیفته بلا منم چند مغایرت کنی با غمت آشنا منم پرده به روی بسته ای ، زلف به هم شکسته ای از همه خلق رسته ای ، از همگان جدا منم شیر تویی شکر تویی ، شاخه تویی ثمر تویی شمس تویی قمر تویی ، ذره منم هبا منم نور تویی تتق تویی ، ماه تویی افق تویی خوان مرا قنق تویی ، شاخه هندوا منم نخل تویی رطب تویی ، لعبت نوش لب تویی خواجه با ادب تویی ، بنده بی حیا منم من زیم و تو نیم نم ، نی زکم و زبیش هم چون به تو متصل شدم ، بی حدو انتها منم شاهد شوخ دلربا ، گفت به سوی من بیا رسته ز کبر و از ریا مظهر کبریا منم قرة العین
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
