زمزمه های عاشقانه
وعشق تنها عشق مرا رساند به احساس یک پرنده شدن ...
شیرین لبی شیرین تبار مست و می آلود و خمار مه پاره ای بی بند و بار با عشوه های بی شمار هم کرده یاران را ملول هم برده از دلها قرار مجنون مه رویان کنار تو یار بی همتا کنار زلفت چو افشان می کنی ما را پریشان میکنی آخر من از گیسوی تو خود را بیاویزم به دار یاران هوار ، مردم هوار از دست این بی بند و بار از دست این دیوانه یار از کف بدادم اعتبار می میزنم، می میزنم جامی پیاپی میزنم هی میزنم، هی میزنم بی اختیار .... کندوی کامت را بیار در کام بیمارم گذار تا جان فزاید کام تو بر جان این دل خسته ی بشکسته تار
نوشته شده در دوشنبه چهارم آذر 1387ساعت
19:50 توسط مهناز| |
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
